To zdaniem ekspertów najważniejsze zadania miasta w obszarze infrastruktury technicznej. Największe osiągnięcia mamy w zakresie gospodarki wodno-ściekowej – za sprawą programu „Poprawa jakości wody dla Szczecina”. Spotkanie diagnozujące sytuację w infrastrukturze technicznej odbyło się we wtorek 6 października w małej sali senatu Uniwersytetu Szczecińskiego. Stanisław Jankowski z Zakładu Wodociągów i Kanalizacji zreferował stan gospodarki wodno-ściekowej.

- W tym roku kończymy Oczyszczalnię Pomorzany i podstawowe inwestycje zostaną zakończone. Zarządzanie siecią wodną i kanalizacyjną będzie odbywać się za pomocą sieci światłowodowej – mówi Stanisław Jankowski. - Poczyniliśmy olbrzymie inwestycje, ale potrzeby są jeszcze większe. Niestety dalsze prace muszą być związane z podniesieniem kosztu wody i odprowadzania ścieków.

Zdaniem Stanisława Jankowskiego najpilniejsze potrzeby do podłączenie do systemu dzielnic południowych m.in. Płoni i Zdunowa. Miałaby je obsługiwać Oczyszczalnia Zdroje. Kolejny palący problem to uporządkowanie kanalizacji deszczowej.

- Teraz tzw. deszczówka jest w gestii gminy. Trzeba ją przekazać miejskiej spółce np. ZWiK-owi – proponuje Stanisław Jankowski. - Niestety inwestycje w tym obszarze wymagałby pobierania opłaty „od deszczu”.

W dalszym ciągu modernizacji wymaga duża część sieci kanalizacyjnej i druga nitka wodociągu ze stacji uzdatniania wody nad Miedwiem.

- Z naszych 10-letnich doświadczeń z programem „Poprawa jakości wody dla Szczecina” można wyciągnąć wniosek, że jedynym rozwiązaniem jest konsekwentna praca i zabieganie o środki pomocowe – podsumowuje Stanisław Jankowski.

Konieczne jest uzbrajanie nowych terenów pod inwestycje. W obszarze energetyki potrzebna jest modernizacja sieci przesyłowej i domknięcie pierścienia energetycznego Szczecina.

- Zbyt duża jest liczba sieci napowietrznych wysokiego napięcia. Przeszkadza to w rozwoju przestrzennym miasta – zauważa Janusz Nekanda-Trepka, ekspert kluczowy w sferze przestrzennej.

Szczecińska sieć ciepłownicza jest przestarzała, a przedsiębiorstwa ciepłownicze nie mają planów inwestycyjnych. Podobnie rzecz ma się z komunikacją miejską, która jest niedoinwestowana. Tabor jest przestarzały, nie ma środków na remont torowisk. Problematyczne wydaje się niewystarczające skomunikowanie prawo- i lewobrzeża miasta. Jednym z pomysłów na rozwiązanie problemów transportowych jest budowa obejmującej wszystkie dzielnice szybkiej kolei miejskiej i budowa szybkiego tramwaju miejskiego. Palącymi problemami jest też odkorkowanie miasta, budowa parkingów i przekonanie szczecinian do korzystania z komunikacji miejskiej.